Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Sed plane dicit quod intellegit. Age, inquies, ista parva sunt. Ut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata. Duo Reges: constructio interrete. Nec tamen ullo modo summum pecudis bonum et hominis idem mihi videri potest. Scrupulum, inquam, abeunti; Quo modo autem philosophus loquitur? Nunc vides, quid faciat. Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Sed virtutem ipsam inchoavit, nihil amplius.

Scio enim esse quosdam, qui quavis lingua philosophari possint; Graecis hoc modicum est: Leonidas, Epaminondas, tres aliqui aut quattuor; Hoc loco tenere se Triarius non potuit. Cuius quidem, quoniam Stoicus fuit, sententia condemnata mihi videtur esse inanitas ista verborum. Ego quoque, inquit, didicerim libentius si quid attuleris, quam te reprehenderim. Isto modo ne improbos quidem, si essent boni viri. Quid autem habent admirationis, cum prope accesseris? Nec enim, dum metuit, iustus est, et certe, si metuere destiterit, non erit;

Obsecro, inquit, Torquate, haec dicit Epicurus? Et hunc idem dico, inquieta sed ad virtutes et ad vitia nihil interesse. Duo enim genera quae erant, fecit tria. Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Eam tum adesse, cum dolor omnis absit;